Podobieństwa w schemacie żerowanie żubra, jelenia i koni ras prymitywnych

Abstrakt

Trend wzrostowy populacji żubra oraz występowanie rozległych potencjalnych siedlisk dla tego gatunku, wskazują na duże możliwości dalszego jego rozwoju w najbliższym czasie w Europie. Wraz z rozwojem populacji żubra mogą wystąpić konflikty z innymi gatunkami kopytnych jak jeleń, który jest uważany za jego głównego konkurenta oraz końmi ras prymitywnych, których hodowla w obecnym czasie w Europie notuje wyraźny wzrost. Celem pracy była próba analizy podobieństw w schematach żerowania oraz możliwej konkurencji między wskazanymi gatunków, które zajmują zbliżone siedliska w Europie. Żubr posiada wiele podobieństw do jelenia oraz koni odnośnie parametrów żerowania i wykorzystania pokarmu. Główne podobieństwa z jeleniem są związane z budową układu pokarmowego, aktywnością żerowania, wymaganiami dotyczącymi jakości pokarmu oraz wybiorczością siedliskową, ale również ogólnym składem diety oraz niektórymi gatunkami spałowanych drzew. Konie ras prymitywnych wykazują podobieństwa z żubrem odnośnie składu diety, typu odżywiania się oraz aktywnością związaną ze spałowaniem. Mniejsza masa ciała jelenia oraz konia oraz specyficzna morfologia i fizjologia układu trawiennego konia dają tym gatunkom przewagę w sytuacji konkurencji pokarmowej z żubrem. Jeleń potrzebuje mniej czasu oraz mniejszych płatów roślinności aby napełnić żwacz, konie mogą z sukcesem pobierać pokarm o niższej jakości oraz są bardziej elastyczne w aktywności żerowania, obydwa gatunki mogą żerować na niższej runi. Możliwe jest zatem wyparcie żubra z części żerowisk przez te gatunki.