Znaczenie dzika jako rezerwuaru gruźlicy dla zwierząt wolno żyjących z uwzględnieniem żubra

Abstrakt

W Bieszczadach w latach 1997- 2013 notowano przypadki gruźlicy u żubrów. Niepokojącym zjawiskiem jest jednak stwierdzenie tej choroby u dzika z Bieszczad. Transmisja prątków gruźlicy między zakażonymi dzikami a żubrami jest potencjalnie możliwa. Artykuł ma na celu przybliżenie problemu występowania gruźlicy dzików i potencjalnego zagrożenia jakie ta sytuacja stwarza dla żubrów. Rola dzików w transmisji gruźlicy nie zawsze jest jasna i zależy od różnych uwarunkowań środowiskowych (np. zagęszczenie populacji, występowanie gruźlicy u innych gatunków, dokarmianie, klimat). Najwięcej przypadków gruźlicy u dzików w Europie stwierdza się w rejonach śródziemnomorskich (Hiszpanii i Portugalii).