Problem wyboru metody oznaczania stężeń 17S-estradiolu (E2) w surowicy samców żubra

Abstrakt

Celem obecnego badania jest porównanie dwóch metod służących do oznaczania stężeń 17S-estradiolu (E2) w surowicy samców żubra Bison bonasus (Linnaeus, 1758): metody immunoenzymatycznej (ELISA) oraz metody radioimmunologicznej (RIA). Do badań użyto surowice 101 samców żubrów w wieku od 2 miesięcy do 19 lat, pobrane od zwierząt odstrzelonych w sezonach jesienno-zimowych (po zakończeniu okresu rujowego) w latach 1993–2002 na terenie Puszczy Białowieskiej. Stężenia E2 oznaczano w surowicy samców żubra u tych samych zwierząt dwiema metodami: metodą radioimmunologiczną (RIA) oraz metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Zwierzęta należały do następujących klas wiekowych: klasa I-cielęta do 1 roku, klasa II-młodzież w wieku do 2 lat, klasa III- młode samce w wieku do 3 lat, klasa IV- dorosłe samce w wieku 4–5 lat, klasa V-dorosłe samce w wieku 6–12 lat, klasa VI-stare samce powyżej 12 roku. Po zastosowaniu metody RIA do oznaczania stężenia E2 w surowicy żubrów otrzymaliśmy wszystkie wyniki poniżej dolnej granicy normy, natomiast po zastosowaniu metody ELISA uzyskaliśmy wyniki stężeń E2 w surowicy u wszystkich 101 badanych samców. Posługując się metodą ELISA stwierdziliśmy najwyższe wartości mediany stężenia E2 w surowicy najmłodszych żubrów z I i II klasy wiekowej, natomiast najniższe wartości mediany stężenia E2 w surowicy obserwowaliśmy u dorosłych byków (V klasa wiekowa), biorących aktywny udział w rozrodzie. Natomiast zwierzęta w wieku 4–5 lat (IV klasa wiekowa), dojrzałe płciowo, ale nie uczestniczące w rozrodzie z racji niższej pozycji w hierarchii stada, miały niemal dwukrotnie wyższą medianę stężenia E2 w surowicy w stosunku do byków z V klasy wiekowej. U pozostałych żubrów (młodzież w wieku 3 lat i stare byki po 12 roku) stwierdziliśmy niemal identyczne mediany stężeń E2 w surowicy, przy czym ich wartości mieściły się pośrodku miedzy wartościami mediany najwyższymi, a najniższymi obserwowanymi u pozostałych zwierząt. W naszym obecnym badaniu obserwowaliśmy duże różnice indywidualne w stężeniach E2 w surowicy poszczególnych zwierząt ze wszystkich klas wiekowych.