Relacje żubr–środowisko w warunkach hodowli na ograniczonym terenie – wyniki rocznych badań w Sycowicach

Abstrakt

Jednym z zadań restytucji żubra w Polsce i Europie jest tworzenie półnaturalnych zagród hodowlanych, gdzie żubry pod kontrolą w warunkach zbliżonych do naturalnych, na ograniczonym terenie, będą mogły się rozmnażać tworząc liczne oddzielne stada (Olech 2006). Nie jest to nowa forma hodowli żubrów, kilka takich zagród powstało w okresie powojennym na terenie Polski, najstarsza zagroda, w której żyją żubry istnieje już od 1865 roku w Pszczynie (Olech 2006). Mimo długiej tradycji hodowlanej w tej części Europy, z powodu potrzeby i chęci tworzenia nowych zagród rośnie zapotrzebowanie na wyniki badań wskazujące w jakim kierunku powinny rozwijać się zagrody, jakie stawiać wymagania hodowcom, jakie warunki należy spełnić, aby zwierzęta mogły się dobrze w nich czuć i prawidłowo rozwijać. To tylko niektóre i ogólne pytania czekające na znalezienie odpowiedzi, szczegółów jest znacznie więcej. Naprzeciw tym niewiadomym chociaż po części próbuje wyjść zagroda hodowlana w Sycowicach, której głównym celem jest prowadzenie badań w zakresie relacji żubr – środowisko. Przedsięwzięcie to jest realizowane wspólnie przez Instytut Ekologii Stosowanej w Skórzynie oraz Stowarzyszenie Miłośników Żubrów. Życie tych zwierząt, ich ogólny dobrostan, kondycja, odchów potomstwa zależą od warunków środowiskowych, w których przebywają.
Do najważniejszych z nich można zaliczyć produktywność środowiska, od której zależy swobodny dostęp do naturalnej nieograniczonej bazy pokarmowej na przestrzeni całego roku. Zapewnienie zwierzętom takich warunków sprawia, jak pokazują roczne wyniki prowadzonych badań w Sycowicach, że zwierzęta potrafią bardzo szybko się zaaklimatyzować i osiągnąć bardzo dobry poziom rozwoju fizycznego, nie powodując przy tym zbyt wielkich szkód w środowisku.