Wykorzystanie naturalnej bazy pokarmowej w zagrodzie hodowlanej żubrów w Sycowicach

Abstrakt

Niniejszy artykuł prezentuje doświadczenia i wyniki obserwacji, jakie były zebrane w okresie od wiosny 2013 roku do wiosny 2015 na terenie zagrody hodowlanej w Sycowicach. Jest to już druga publikacja prezentująca wybrane aspekty z ekologii żubrów żyjących na terenie zamkniętej zagrody, ale w warunkach bardzo zbliżonych do naturalnych. Pierwsza publikacja obejmowała okres od zasiedlenia żubrów w zagrodzie wiosną 2012 roku do wiosny 2013 roku i prezentowała ogólne, pierwsze doświadczenia z preferencji siedliskowych i pokarmowych tych zwierząt (Halicki i Nowoszyńska 2013). W niniejszej publikacji przedstawiona została roczna produkcja biomasy na terenie zagrody w Sycowicach w porównaniu z rocznym zapotrzebowaniem pokarmowym żyjących tam żubrów. Jak wykazała analiza terenowa, zgodnie z przeprowadzonymi wyliczeniami, mimo obsady zwierząt rzędu jednego osobnika na 4,4 ha powierzchni zagrody, żubry są w stanie skonsumować zaledwie około 22% rocznej produkcji biomasy, jaka jest dla nich dostępna na terenie zagrody. Prowadzone prace hodowlane oraz dokładne obserwacje zachowania żubrów w okresie trzech lat pozwoliły wyciągnąć interesujące wnioski dotyczące ich wymagań pokarmowych oraz pokrycia ich zapotrzebowania przez siedliska dostępne na terenie zagrody. Ponadto w artykule wykazano, że przy reżimie hodowlanym stosowanym w Sycowicach, przy takiej obsadzie zwierząt i w takich warunkach środowiskowych, możliwe jest ekstensywne rolnicze wykorzystanie zagrody bez żadnej szkody dla dobrostanu zwierząt.