Metody analizy molekularnej w epidemiologicznych dochodzeniach gruźlicy bydlęcej u żubrów
Słowa kluczowe:
Gruźlica bydlęca, transmisja gruźlicy, spoligotyping, żubr, Bison bonasus, MIRU/VNTRAbstrakt
W artykule opisano przydatność dwóch metod molekularnych (spoligotyping i MIRU-VNTR) w epidemiologicznych dochodzeniach gruźlicy bydlęcej u żubrów. W epidemiologii chorób zakaźnych wszystkich gatunków zwierząt, najistotniejszymi czynnikami w śledzeniu transmisji choroby jest jak najszybsze znalezienie czynnika etiologicznego, wskazanie źródła zakażenia i zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby poprzez przerwanie łańcucha transmisji. Wdrożenie nowoczesnych metod biologii molekularnej oraz obserwacja nowych ognisk gruźlicy bydlęcej u żubrów jest podstawą strategii mającej na
celu eliminację rozpowszechniania się tej zoonozy. Połączenie dwóch metod opartych na PCR okazało się przydatne do określenia pokrewieństwa pomiędzy szczepami M. caprae wyizolowanymi z tkanek żubrów pochodzących z jednego stada „Górny San” w Bieszczadach.
Bibliografia
Pobrania
Opublikowane
Licencja
Prawa autorskie (c) 2015 Monika Krajewska, Monika Kozińska, Blanka Orłowska, Mirosław Welz, Ewa Augustynowicz–Kopeć, Krzysztof Anusz, Krzysztof Szulowski

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
