Trudności z wyborem właściwej metody oznaczania stężeń całkowitego testosteronu (TT) w surowicy samców żubra

Abstrakt

Celem obecnego badania jest porównanie dwóch metod służących do oznaczania stężeń całkowitego testosteronu (TT) w surowicy: metody radioimmunologicznej (RIA) oraz metody immunoenzymatycznej (ELISA). Do badań użyto surowice 83 samców żubrów w wieku od 2 miesięcy do 19 lat, pobrane od zwierząt odstrzelonych w sezonach jesienno-zimowych (po zakończeniu okresu rujowego) w latach 1993–2002 na terenie Puszczy Białowieskiej. Stężenia TT oznaczano w surowicy tych samych zwierząt dwiema metodami: metoda˛ radioimmunologiczną (RIA) oraz metodą immunoenzymatyczną (ELISA). Zwierzęta podzielono na następujące klasy wiekowe: I-cielęta do 1 roku, II-młodzież w wieku do 2 lat, III-młode samce w wieku do 3 lat, IV-dorosłe samce w wieku 4–5 lat, V-dorosłe samce w wieku 6–12 lat, VI-stare samce powyżej 12 roku. W niniejszym badaniu u tych samych osobników wartości stężeń TT w surowicy mierzone metodą RIA były niższe, wyższe lub zbliżone do wartości stężeń testosteronu mierzonych metodą ELISA, przy czym częściej obserwowaliśmy wyższe wartości stężeń testosteronu w surowicy u tych samych zwierząt przy zastosowaniu metody ELISA. Po dokonaniu pomiarów stężeń TT w surowicy tych samych osobników dwiema metodami RIA i ELISA stwierdziliśmy, że po zastosowaniu metody RIA otrzymaliśmy 26 wyników (31.30%) poniżej dolnej granicy normy dla tej metody wynoszącej 0.14ng/ml. Przy czym w I klasie wiekowej było 18 takich zwierząt (56.25%), w II 6 osobników (37.50%) w III i V klasach wiekowych po 1 żubrze (14.28% i 11.11%). Średnie stężeń TT w surowicy zwierząt wykonane metodą ELISA wykazywały wyższe wartości we wszystkich klasach wiekowych w porównaniu do średnich stężeń TT w tych samych klasach wiekowych oznaczonych metodą RIA, przy czym w I i II klasie wiekowej była to różnica istotna statystycznie (p<0.001), natomiast w IV i VI klasie wiekowej były to różnice na granicy istotności statystycznej (p<0.088, p<0.047).