Robaczyca płucna żubrów w Puszczy Białowieskiej

Abstrakt

Robaczyca płucna zwana również diktiokaulozą wywoływana jest u żubrów przez nicienie Dictyocaulus viviparus. Gatunek ten jest typowym pasożytem Bovidae występującym powszechnie u bydła domowego. Ważnymi czynnikami mającymi wpływ na szerzenie się diktiokaulozy należą rozprzestrzenienie ich larw I stadium ściśle związane z sezonowością ich wydalania przez zarażone zwierzęta oraz oporność larw na niesprzyjające warunki środowiska i możliwość ich przeżywania w środowisku. Dynamika wydalania larw D. viviparus przez żubry nie była badana, natomiast u bydła zaobserwowano występowanie dwóch szczytów: wiosennego w maju i jesiennego od września do października.

1. Diagnostyka diktiokaulozy przy użyciu metody sekcji bezpośredniej płuc przez kilkakrotne przecięcie tego narządu nie jest dokładna i wyniki takich badań nie można uznać za wiarygodne. 
2. Godną polecenia metodą badania w kierunku diktiokaulozy jest larwoskopowa metoda Baermanna, która pozwala na dokładne określenie ekstensywności inwazji i intensywności zarażenia. 
3. Stwierdzona w niniejszych badaniach ekstensywność inwazji żubrów nicieniami D. viviparus jest najwyższa ze wszystkich zarejestrowanych dotąd u żubrów w Białowieży. Średnia intensywność inwazji jest od trzech do czterech razy wyższa niż we wcześniejszych badaniach, a maksymalna intensywność zarażenia kilkadziesiąt razy wyższa. 
4. Za prawdopodobną przyczynę tak wysokiej ekstensywności i intensywności inwazji należy uznać przegęszczenie żubrów w Puszczy Białowieskiej, a co za tym idzie znaczne nagromadzenie larw inwazyjnych pasożyta w środowisku. 
5. Otrzymane wyniki pozwalają na przypuszczenie, że liczba chorych i słabych cieląt które należy wyeliminować z hodowli będzie w najbliższym czasie rosła. 
6. Konieczny jest stały monitoring zarażenia żubrów diktiokaulozą w Puszczy Białowieskiej.