„Łagodne giganty“ – prawie zgładzone, ale uratowane….. wkład ośrodków hodowli żubrów w Niemczech w historię ochrony gatunku

Abstrakt

Początek hodowli żubra w Niemczech to rok 1865, kiedy książę pszczyński uzyskał pięć żubrów z Białowieży. Rozpoczął hodowle w Pszczynie i stad w 1888 pierwszy żubr PLANET pojechał do berlińskiego ogrodu zoologicznego, a jego potomkowie byli rozsiedleni na obszarze Niemiec i za granicę. Linia nizonno-kaukaska rozpoczęła się w 1911 roku w ogrodzie zoologicznym K.Hagenbeck’a w Stellingen i kontynuowana w Scharbow (Mecklenburgia). Po I wojnie światowej, prywatny rezerwat w Boitzenburg (Uckermark) leżący w pobliżu Berlina stał się najważniejszym ośrodkiem hodowli w Niemczech. Żubry pochodzące z rezerwatu w Boitzenburg miały duże znaczenie w tworzeniu stad w Hellabrunn i Springe oraz poprzez te dwa ośrodki były podstawą utworzonej w 1958 roku hodowli w Hardehausen. Razem z żubrami przywiezionymi z Polski stanowiły bazę hodowli na „Żubrzej wyspie” w Damerower Werder na terenie wschodnich Niemiec. W hodowli tej utworzonej w 1957 roku urodziło się ponad 300 cielą t żubra przeznaczonych na wsparcie procesu restytucji gatunku w Europie.