Szkody powodowane przez żubry w środowisku leśnym Bieszczadów w ocenie leśników

Abstrakt

W kontekście prób ustalenia pojemności wyżywieniowej biotopów żubra istnieje potrzeba badań nad wpływem żubrów na środowisko leśne. Szkody powodowane w drzewostanach przez ten gatunek kształtują się obecnie na poziomie gospodarczo znośnym. Wprawdzie ich areał osiągnął wielkość kilkuset hektarów, ale szkody istotne wynoszą około 10% tej powierzchni. Ich intensywność podlega okresowym zmianom, przy czym nie zauważa się korelacji między zagęszczeniem zwierząt na jednostkę powierzchni a rozmiarem uszkodzeń. Może to świadczyć, że pojemność wyżywieniowa dla żubrów nie została dotychczas przekroczona. Pewien niepokój budzi stosunkowo niewielka powierzchnia ostoi zimowej wg analizy Kernel 50. Coroczne przebywanie stad na kilkuset hektarowym obszarze może doprowadzić do niekorzystnych zmian w środowisku i zubożenia bazy pokarmowej a w konsekwencji doprowadzić do zwiększenia szkód w drzewostanach. Wydaje się celowym przeprowadzenie weryfikacji sprawców szkód celem uwiarygodnienia danych. Prowadzony monitoring bieszczadzkich żubrów winien w większym niż dotychczas zakresie obejmować bieżące inwentaryzowanie szkód by jednoznacznie przyporządkować je sprawcy.