Ocena pośmiertna analizy składu chemicznego płynu cieczy wodnistej gałki ocznej u żubra – wyniki wstępne

Abstrakt

Celem pracy było przeprowadzenie oceny przydatności diagnostycznej analizy cieczy wodnistej oka po śmierci zwierzęcia. Próbki płynu zebrano, w ciągu 24 godzin po śmierci, od 12 samców żubrów zamieszkujących tereny Puszczy Białowieskiej. Badane osobniki poddano szczegółowej sekcji zwłok. Zwierzęta podzielono na dwie grupy: pierwsza licząca sześć prób to osobniki młode od 3 miesięcy do 4 lat, druga to zwierzęta dorosłe w wieku od 4 do 16 lat. W ciągu 48 godzin od pobrania wykonano pomiary, metodą kolorymetryczną. Dokonano badań stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego, fosforanu, magnezu, sodu i potasu. Stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego oraz stosunek Ca/P i Na/K w grupie niedojrzałych samców były wyższe niż w grupie samców dorosłych. Natomiast stężenie fosforu było odwrotnie proporcjonalnie i w grupie drugiej dorosłych żubrów i wykazało wartości dwukrotnie wyższe niż w grupie żubrów młodych. Stężenia magnezu, sodu i potasu były niższe w grupie I niż w grupie II. Oznaczanie biochemicznych nieprawidłowości składu cieczy wodnistej oka może być przydatną metodą diagnostyczną do ustalenia przyczyny śmierci lub racjonalnej oceny znaczenia wielu zmian chorobowych stwierdzonych podczas sekcji zwłok. Jednak aby powyższe badania były miarodajne należy ustalić prawidłowe fizjologiczne wartości poszczególnych składników płynów ocznych u żubra.