Przemieszczenia i użytkowanie siedlisk przez żubry w intensywnie użytkowanym krajobrazie rolniczym słowackich Karpat
Słowa kluczowe:
Żubr, wykorzystanie siedliska, siedlisko antropogeniczne, Karpaty, SłowacjaAbstrakt
Monitorowano przemieszczenia żubrów zaopatrzonych w obroże telemetryczne (2 byki i 2 krowy), wypuszczone na wolność w styczniu 2015 w Nadleśnictwie Komańcza. W końcu marca 2015, osobniki te przemieściły się poprzez główną grań Karpat do
Słowacji, pokonując dystans 32,3 km. Powierzchnia ich areałów osobniczych (MCP) w dwóch kolejnych sezonach (wegetacyjnym i zimowym) wynosiły odpowiednio 60,08 i 27,60 km2. W ich obrębie, obszary intensywnie użytkowane (kernel 50%) miały odpowiednio powierzchnię 0,44 i 0,18 km2. W ciągu zimy, żubry te przebywały w sąsiedztwie fermy hodowlanej, gdzie odżywiały się głównie burakami i sianem przygotowanymi dla bydła. Podczas migracji na Słowację, żubry przemieszczały się przez wszystkie dostępne tam kategorie pokrycia gruntu (lasy liściaste, iglaste i otwarte tereny) w podobnych proporcjach. Po ustaleniu się ich areałów osobniczych były obecne o wiele częściej (proporcjonalnie w sezonie wegetacyjnym 68.5:31.5
i 79.0:23.0 zimą) w obrębie lasu niż na otwartej przestrzeni. Dane te świadczą, że gatunek ten jest zdolny do łatwej adaptacji do siedlisk przekształconych antropogenicznie i może korzystać z łatwo tam dostępnego dodatkowego pokarmu. Nie podtrzymują one natomiast teorii, jakoby żubry żyły w lasach będących dla nich refugium i suboptymalnym siedliskiem.
Bibliografia
Pobrania
Opublikowane
Licencja
Prawa autorskie (c) 2016 Kajetan Perzanowski, Maciej Januszczak

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
