Stan populacji żubra (Bison bonasus L.) w zachodnim regionie Ukrainy

Abstrakt

Restytucja żubrów w zachodnim regionie Ukrainy rozpoczęła się w drugiej połowie XX wieku. W okresie od 1965 do 1982 r. żubry zostały sprowadzone do 5 obwodów. Na Wołyń w 1965 r. z Puszczy Białowieskiej (Białoruś) sprowadzono 15 osobników. Najwyższą liczebność (około 200 osobników) osiągnęło stado na początku lat 90. XX wieku. Od 1992 roku populacja maleje. W latach 1992-2003 z różnych przyczyn padło 28 osobników. Odnotowano migracje żubrów poza ich siedliska na dystansie 40 – 45 km oraz kłusownictwo. Dla myśliwych z zagranicy zorganizowano polowania trofeowe. W latach 1991–1999 obcokrajowcy wyeliminowali tam łącznie 29 żubrów. Od 2009 roku populację szacuje się na 15-20 osobników. Na terenie Lwowa występują dwie populacje żubra: jedna w części górskiej, druga – na nizinach. Dziesięć żubrów z Puszczy Białowieskiej było
sprowadzonych w górską część w 1965 r. Populacja górska w połowie lat 90. liczyła ponad 30 osobników. Istnienie tej grupy jest zagrożone ze względu na znaczny spadek liczebności. Aby poprawić sytuację, stado to zostanie uzupełnione o zwierzęta wyselekcjonowane genetycznie, sprowadzone z zagranicy w czerwcu br., które po okresie aklimatyzacji zostaną wypuszczone na wolność. Do nizinnej części obwodu w 1980 r. przywieziono z Litwy 6 żubrów. Niestety zwierzęta te źle się rozmnażały, pojedyncze osobniki migrowały na teren pobliskich rejonów Równego i Tarnopolskiego. Na początku XXI wieku pozostało tam tylko 6–8 osobników. W celu odnowy populacji w latach 2008–2009 sprowadzono nowe zwierzęta z rejonu Winnicy. W czerwcu 2009 populacja ta liczyła około 25 osobników. Do obwodu rówieńskiego w 1967 roku z Puszczy Białowieskiej sprowadzono 8 osobników. Populacja ta przestała istnieć w 1978 roku. W latach 1994–1995 populacja ta osiągnęła najwyższą liczebność – blisko 225 osobników. Jednak od 1996 do 2009 roku zmniejszyła się do około 70 osobników.