Zmiany zabudowy przestrzeni w kontekście ostoi i korytarzy migracyjnych żubrów w Bieszczadach

Abstrakt

Stopień urbanizacji Bieszczadów od momentu uwolnienia żubrów nie uległ istotnym zmianom. Brak planów przestrzennego zagospodarowania gmin bieszczadzkich stwarza zagrożenie dla realizacji wielofunkcyjnych celów – w tym o charakterze ekologicznym - zakładanych dla Bieszczadów. Istnieje potrzeba wyznaczenia potencjalnych terenów korytarzy migracyjnych
pomiędzy istniejącymi subpopulacjami w Karpatach. Wskazanym jest podjęcie działań legislacyjnych skutecznie mocujących
rangę korytarzy ekologicznych w prawie. Koordynatorzy programu restytucji żubrów winni przesłać do urzędów gmin i RDOŚ propozycje ochrony terenów ostoi i korytarzy migracyjnych celem zapewnienia komfortu ekologicznego tym zwierzętom. Należy zakładać opór miejscowych społeczności dla projektowanych wyłączania terenów o statusie ochronnym, nieinwestycyjnym. Dlatego należy dążyć do takich regulacji prawnych, które rekompensowałyby utratę wartości gruntu w wyniku wyłączenia z inwestowania w związku z lokalizacją korytarzy migracyjnych.