(untitled) (European Bison Conservation Newsletter, 2009)
Areał populacji żubra w Bieszczadach leży niemal w całości poza obrębem parku narodowego, natomiast pozostaje w obrębie obszaru Natura 2000 (PLC 180001 Bieszczady). Dlatego też ochrona tej populacji musi uwzględniać plany zagospodarowania lasu. Analiza sezonowej i rocznej zmienności rejonów koncentracji żubrów, określanych jako obszary o 50% prawdopodobieństwie obecności tych zwierząt pozwoliła na określenie obszarów najczęściej użytkowanych przez żubry. Poprzez ich porównanie z aktualnym planem zagospodarowania lasu możliwe było wybranie oddziałów leśnych, w których nie planuje się cięć ani innych intensywnych prac leśnych do końca okresu obowiązywania bieżącego planu (Fig. 1–5). Lista tych oddziałów została zaaprobowana przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych jako obszar ostoi żubrów, podzielony na dwie strefy: (1) strefę poprawy warunków siedliskowych dla żubra oraz (2) strefę szczególnej ochrony. Dodatkowo, w oddziałach leśnych leżących w obrębie sezonowych korytarzy migracyjnych zapewniona została ciągłość ekosystemów. Bieszczady stały się więc pierwszym obszarem Natura 2000 z oficjalnie zatwierdzonymi ostojami dla chronionego tam gatunku dużego ssaka.